Poradnictwo genetyczne

Artykuł

Poradnictwo genetyczne
Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic"

Około 70-75% przypadków AS jest uwarunkowanych występowaniem spontanicznych rozległych delecji lub ojcowskiej disomii uniparentalnej. Ryzyko wystąpienia nieprawidłowości genetycznych tego samego typu u kolejnych dzieci w rodzinie jest niezwykle niskie i nie przekracza 1%. Diagnostyka prenatalna opiera się na badaniach cytogenetycznych i molekularnych.

Chorzy na AS spowodowany mutacjami IC mogą je odziedziczyć od zdrowej klinicznie matki lub zaburzenie to może powstać spontanicznie (tzn. mutacja nie jest dziedziczna). W pierwszym przypadku ryzyko wystąpienia mutacji u kolejnego dziecka wynosi 50%, a w drugim (mutacja spontaniczna) – ryzyko nie przekracza 1%.

Chorzy nosiciele mutacji genu UBE3A, także jako mutacji IC, mogą ją również odziedziczyć po klinicznie zdrowej matce lub mutacja może powstać spontanicznie. W pierwszym przypadku ryzyko ponownego wystąpienia mutacji wynosi 50%, w drugim nie przekracza 1%. Jeżeli rodzaj mutacji IC lub genu UBE3A został ustalony, możliwe jest wykonanie badania molekularnego w czasie kolejnej ciąży.

Przypadki choroby związane z nieprawidłowościami budowy chromosomu 15, np. translokacją, mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem ponownego ich wystąpienia w rodzinie. W takim przypadku całkowite ryzyko jest określane na podstawie rodzaju nieprawidłowości chromosomu i stanu wiedzy na temat jego konsekwencji. Wykonuje się wtedy badania prenatalne metodą cytogenetyczną i/lub przy zastosowaniu technik molekularnych.

Szacowanie ryzyka ponownego wystąpienia AS w przypadku chorych, u których wszystkie wykonane badania genetyczne miały prawidłowe wyniki (czyli wykluczyły istnienie wszystkich wymienionych wcześniej zaburzeń) jest niezwykle trudne. Zdarza się, że AS występuje także u kolejnych członków ich rodzin, a więc ryzyko jest wyższe, niż np. w przypadku chorych na AS noszących typową delecję. Ponieważ ryzyko w tych przypadkach może wynosić nawet 50% (jeżeli założymy, że niewykryta ale obecna u chorego mutacja została odziedziczona po matce), porady genetyczne powinny być udzielane bardzo ostrożnie dopóki nie zostanie wyjaśniona przyczyna tego stanu.

Należy dodać, że typowe badania chromosomalne, wykonywane rutynowo w ramach diagnostyki prenatalnej, w przypadku płodów noszących delecje genu AS często nie wykazują istnienia nieprawidłowości, ponieważ tą metodą nie można wykryć bardzo małych nieprawidłowości budowy chromosomu 15. Szczegółowe badania chromosomu 15/FISH wykonuje się w ramach diagnostyki prenatalnej poszukując chromosomów 15 o prawidłowej budowie. Badanie USG płodu nie wykazuje żadnych zaburzeń budowy organizmu chorego na AS. Badanie płynu owodniowego i oznaczanie stężenia alfa-fetoproteiny również nie wykazuje odchyleń od normy.

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Poradnictwo genetyczne Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic" Około 70-75% przypadków AS jest uwarunkowanych występowaniem spontanicznych rozległych delecji lub ojcowskiej disomii uniparentalnej. Ryzyko wystąpienia nieprawidłowości genetycznych tego samego typu u kolejnych dzieci w rodzinie jest niezwykle niskie i nie przekracza 1%. Diagnostyka prenatalna opiera się na badaniach cytogenetycznych i molekularnych. Chorzy na AS spowodowany mutacjami IC mogą je odziedziczyć od zdrowej klinicznie matki lub zaburzenie to może powstać spontanicznie (tzn. mutacja nie jest dziedziczna). W pierwszym przypadku ryzyko wystąpienia mutacji u kolejnego dziecka wynosi 50%, a w drugim (mutacja spontaniczna) – ryzyko nie przekracza 1%. Chorzy nosiciele mutacji genu UBE3A, także jako mutacji IC, mogą ją również odziedziczyć po klinicznie zdrowej matce lub mutacja może powstać spontanicznie. W pierwszym przypadku ryzyko ponownego wystąpienia mutacji wynosi 50%, w drugim nie przekracza 1%. Jeżeli rodzaj mutacji IC lub genu UBE3A został ustalony, możliwe jest wykonanie badania molekularnego w czasie kolejnej ciąży. Przypadki choroby związane z nieprawidłowościami budowy chromosomu 15, np. translokacją, mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem ponownego ich wystąpienia w rodzinie. W takim przypadku całkowite ryzyko jest określane na podstawie rodzaju nieprawidłowości chromosomu i stanu wiedzy na temat jego konsekwencji. Wykonuje się wtedy badania prenatalne metodą cytogenetyczną i/lub przy zastosowaniu technik molekularnych. Szacowanie ryzyka ponownego wystąpienia AS w przypadku chorych, u których wszystkie wykonane badania genetyczne miały prawidłowe wyniki (czyli wykluczyły istnienie wszystkich wymienionych wcześniej zaburzeń) jest niezwykle trudne. Zdarza się, że AS występuje także u kolejnych członków ich rodzin, a więc ryzyko jest wyższe, niż np. w przypadku chorych na AS noszących typową delecję. Ponieważ ryzyko w tych przypadkach może wynosić nawet 50% (jeżeli założymy, że niewykryta ale obecna u chorego mutacja została odziedziczona po matce), porady genetyczne powinny być udzielane bardzo ostrożnie dopóki nie zostanie wyjaśniona przyczyna tego stanu. Należy dodać, że typowe badania chromosomalne, wykonywane rutynowo w ramach diagnostyki prenatalnej, w przypadku płodów noszących delecje genu AS często nie wykazują istnienia nieprawidłowości, ponieważ tą metodą nie można wykryć bardzo małych nieprawidłowości budowy chromosomu 15. Szczegółowe badania chromosomu 15/FISH wykonuje się w ramach diagnostyki prenatalnej poszukując chromosomów 15 o prawidłowej budowie. Badanie USG płodu nie wykazuje żadnych zaburzeń budowy organizmu chorego na AS. Badanie płynu owodniowego i oznaczanie stężenia alfa-fetoproteiny również nie wykazuje odchyleń od normy. Powrót do listy kategorii