Login:

Hasło:

- Artykuły
- Forum
- Czat
- Newsletter

Artykuł

Nauka
Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic"

Stan opóźnienia rozwojowego chorych na AS wymaga wdrażania programów ćwiczeń i usprawniania najwcześniej, jak to możliwe z zastosowaniem wszystkich dostępnych środków. Dzieci w niestabilnym stanie lub przebywające w ośrodkach leczniczych mogą też korzystać z zabiegów fizykoterapii. Terapia zajęciowa pomaga im wykształcić ruchy precyzyjne i opanować aparat mięśniowy jamy ustnej. Specjalne krzesła lub siedziska korekcyjne niezbędne są dzieciom o obniżonym napięciu mięśniowym lub nasilonej ataksji. Konieczna jest terapia mowy i nauka komunikowania się, a zajęcia powinny koncentrować się na wykształcaniu umiejętności komunikacji niewerbalnej. Możliwie jak najwcześniej należy zacząć wykorzystywać pomoce służące do komunikacji, na przykład kartki z obrazkami lub tablice.

Nadmiernie ruchliwe lub pobudzone dzieci wymagają szczególnej opieki w klasie, konieczna może być pomoc nauczyciela lub opiekuna, aby dziecko mogło się w niej zaadoptować. Chore dzieci z objawami braku koncentracji nadaktywnością potrzebują więcej miejsca wokół siebie, aby móc wyrazić swoje doznania i zapanować nad zamaszystymi ruchami ciała. Nauka w szkole powinna być przystosowana do potrzeb chorych dzieci zarówno pod względem logistycznym, jak i programowym tak, aby mogły przystosować się i odnaleźć w szkolnym otoczeniu. Istotne znaczenie mają indywidualne podejście opiekunów i nauczycieli oraz możliwości modyfikacji. Ciągła kontrola zachowania dziecka w środowisku szkolnym i domowym umożliwia choremu dziecku opanowanie umiejętności korzystania z toalety (zgodnie z odpowiednim rozkładem czasowym) i większości czynności niezbędnych w czasie jedzenia, ubierania się i wykonywania czynności domowych. 

Powrót do listy kategorii