Mowa i język

Artykuł

Mowa i język
Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic"

w najbardziej pomyślnych przypadkach nie wykształca się zdolność mowy. Clayton-Smith donosi, że kilkoro badanych przez niego chorych wymawia 1-3 słowa, ale z kolei Buntinx i wsp., którzy zbadali grupę 47 chorych, twierdza, że prawie 39% z nich wymawia do 4 słów. Nie odnotowano jednak, czy słowa te wymawiane były celowo. Chorzy z disomią uniparentalną lub niewielką delecją mają większe zdolności werbalne i poznawcze i mogą używać nawet 10-20 słów, chociaż mają wady wymowy.

Zaburzenia mowy w AS rozwijają się w sposób typowy. Niemowlęta i małe dzieci rzadziej płaczą, mniej mruczą i gaworzą. Wymawianie pierwszego słowa, np. „mama”, dziecko może rozpocząć około 10.-18. miesiąca, jednak używa go rzadko i niecelowo, nie nadając mu żadnego znaczenia. Do wieku 2-3 lat opóźnienie rozwoju mowy jest już wyraźne, jednak jego głębokość może być trudna do ustalenia. Płacz i inne reakcje wokalne również są słabiej wyrażone. Do 3. roku życia chore dzieci w lepszym stanie zaczynają posługiwać się rodzajem języka niewerbalnego. Niektóre wskazują części ciała i wyrażają swoje potrzeby prostymi gestami, jednak dużo lepiej rozumieją i wykonują polecenia. Inne, szczególnie te, które mają ciężkie napady padaczkowe lub są nadaktywne, nie mogą wystarczająco skupić uwagi, aby przejść pierwsze stadia kontaktu międzypersonalnego, na przykład nawiązać kontakt wzrokowy. Zdolności komunikacji niewerbalnej u chorych na AS znacznie się różnią, najbardziej zaawansowane w rozwoju dzieci uczą się języka gestów lub porozumiewania się za pomocą kodu obrazkowego.

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Mowa i język Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic" w najbardziej pomyślnych przypadkach nie wykształca się zdolność mowy. Clayton-Smith donosi, że kilkoro badanych przez niego chorych wymawia 1-3 słowa, ale z kolei Buntinx i wsp., którzy zbadali grupę 47 chorych, twierdza, że prawie 39% z nich wymawia do 4 słów. Nie odnotowano jednak, czy słowa te wymawiane były celowo. Chorzy z disomią uniparentalną lub niewielką delecją mają większe zdolności werbalne i poznawcze i mogą używać nawet 10-20 słów, chociaż mają wady wymowy. Zaburzenia mowy w AS rozwijają się w sposób typowy. Niemowlęta i małe dzieci rzadziej płaczą, mniej mruczą i gaworzą. Wymawianie pierwszego słowa, np. „mama”, dziecko może rozpocząć około 10.-18. miesiąca, jednak używa go rzadko i niecelowo, nie nadając mu żadnego znaczenia. Do wieku 2-3 lat opóźnienie rozwoju mowy jest już wyraźne, jednak jego głębokość może być trudna do ustalenia. Płacz i inne reakcje wokalne również są słabiej wyrażone. Do 3. roku życia chore dzieci w lepszym stanie zaczynają posługiwać się rodzajem języka niewerbalnego. Niektóre wskazują części ciała i wyrażają swoje potrzeby prostymi gestami, jednak dużo lepiej rozumieją i wykonują polecenia. Inne, szczególnie te, które mają ciężkie napady padaczkowe lub są nadaktywne, nie mogą wystarczająco skupić uwagi, aby przejść pierwsze stadia kontaktu międzypersonalnego, na przykład nawiązać kontakt wzrokowy. Zdolności komunikacji niewerbalnej u chorych na AS znacznie się różnią, najbardziej zaawansowane w rozwoju dzieci uczą się języka gestów lub porozumiewania się za pomocą kodu obrazkowego. Powrót do listy kategorii