Śmiech i wesołość

Artykuł

Śmiech i wesołość
Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic"

Nie wiadomo, dlaczego chorzy na AS tak często się śmieją. Istota śmiechu nawet u osób zdrowych nie została do końca wyjaśniona. Badania mózgów chorych na AS wykonane metodami MRI lub TK nie wykazały istnienia żadnych szczególnych zaburzeń, które mogłyby być odpowiedzialne za to zjawisko. Wprawdzie pewien rodzaj napadów padaczkowych może być związany ze śmiechem (gelastic epilepsy), nie występuje on jednak u chorych na AS. Śmiech u chorych na AS wydaje się być przede wszystkim czynnością ruchową o charakterze ekspresyjnym – reakcjom na większość bodźców fizycznych lub psychicznych towarzyszy śmiech lub zbliżone grymasy twarzy. Wprawdzie chorzy na AS przeżywają całą gamę emocji, jednak stan pozornej szczęśliwości dominuje u nich.

Pierwszym tego przejawem może być wczesne pojawienie się uśmiechu na twarzy dziecka lub utrzymywanie się go na stałe w wieku 1-3 miesięcy. Chichotanie, śmiech i uśmiechnięty wyraz twarzy pojawiają się wkrótce potem i prawdopodobnie odpowiadają fizjologicznej reakcji śmiechowej, jednak gaworzenie i mruczenie pojawiają się z opóźnieniem lub z trudnością. W późniejszym okresie osobowość dziecka charakteryzuje kilka typów ekspresji. Część dzieci śmieje się tak głośno, że są to właściwie napady śmiechu, które udzielają się otoczeniu i które obserwuje się nawet u 70% chorych, jak podano w jednej z publikacji. Częściej dominuje pogodny wyraz twarzy i usposobienie. W pojedynczych przypadkach pozorna wesołość ustępuje miejsca drażliwości, a dominuje hiperaktywność z wydawaniem krzyków, ochrypłych dźwięków, płaczem i wrzaskiem.

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Śmiech i wesołość Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic" Nie wiadomo, dlaczego chorzy na AS tak często się śmieją. Istota śmiechu nawet u osób zdrowych nie została do końca wyjaśniona. Badania mózgów chorych na AS wykonane metodami MRI lub TK nie wykazały istnienia żadnych szczególnych zaburzeń, które mogłyby być odpowiedzialne za to zjawisko. Wprawdzie pewien rodzaj napadów padaczkowych może być związany ze śmiechem (gelastic epilepsy), nie występuje on jednak u chorych na AS. Śmiech u chorych na AS wydaje się być przede wszystkim czynnością ruchową o charakterze ekspresyjnym – reakcjom na większość bodźców fizycznych lub psychicznych towarzyszy śmiech lub zbliżone grymasy twarzy. Wprawdzie chorzy na AS przeżywają całą gamę emocji, jednak stan pozornej szczęśliwości dominuje u nich. Pierwszym tego przejawem może być wczesne pojawienie się uśmiechu na twarzy dziecka lub utrzymywanie się go na stałe w wieku 1-3 miesięcy. Chichotanie, śmiech i uśmiechnięty wyraz twarzy pojawiają się wkrótce potem i prawdopodobnie odpowiadają fizjologicznej reakcji śmiechowej, jednak gaworzenie i mruczenie pojawiają się z opóźnieniem lub z trudnością. W późniejszym okresie osobowość dziecka charakteryzuje kilka typów ekspresji. Część dzieci śmieje się tak głośno, że są to właściwie napady śmiechu, które udzielają się otoczeniu i które obserwuje się nawet u 70% chorych, jak podano w jednej z publikacji. Częściej dominuje pogodny wyraz twarzy i usposobienie. W pojedynczych przypadkach pozorna wesołość ustępuje miejsca drażliwości, a dominuje hiperaktywność z wydawaniem krzyków, ochrypłych dźwięków, płaczem i wrzaskiem. Powrót do listy kategorii