Mowa i język u chłopców, i mężczyzn cierpiących na z. Kruchego X

Artykuł

Mowa i język u chłopców, i mężczyzn cierpiących na z. Kruchego X
Źródło: program "Choroby rzadkie bez tajemnic"

Na rozwój mowy oraz języka u chłopców i mężczyzn z zespołem łamliwego chromosomu X ma wpływ kilka czynników. Niektóre z tych czynników są szczególnie związane z występowaniem łamliwego chromosomu X. Powodują one, że wzorce mowy i języka u osób z łamliwym chromosomem X różnią się od mowy i języka osób, u których zaburzenia rozwojowe mają inne przyczyny, takie jak zespół Downa czy autyzm.

Na mowę i język chłopców z zespołem łamliwego chromosomu X mają często wpływ różnice w strukturach fizycznych. Infekcje ucha, wrażliwość motoryki jamy ustnej oraz struktura podniebienia mogą być przyczyną problemów zarówno ze słuchem, jak i z mową.

Wielu chłopców zaczyna mówić późno, ale większości w końcu się to udaje. Niektóre dzieci muszą korzystać z urządzeń wspomagających, które pomagają im komunikować się, gdy jeszcze nie mówią.

Wielu badaczy informuje o problemach z przetwarzaniem bodźców słuchowych. Koncentracja, pamięć, przypominanie słów oraz sekwencjonowanie słuchowe wpływają często zarówno na rozumienie, jak i na posługiwanie się mową oraz językiem.

Mowa może charakteryzować się nieprecyzyjną artykulacją, szybkim tempem oraz bezładnością – wszystkie te czynniki negatywnie wpływają na jej zrozumiałość. Dla głosu charakterystyczne są m.in. duża głośność, nietypowe wysokie dźwięki oraz chropowatość.

Zasób słów rozumianych może być atutem młodszych chłopców z zespołem łamliwego chromosomu X, chociaż subtelności związane z wieloznacznością oraz pojęcia abstrakcyjne mogą stawać się przyczyną ich słabości, gdy staną się starsi. Zasób słów używanych jest często mniejszy od zasobu słów rozumianych – tacy chłopcy mogą zrozumieć więcej słów, niż używają.

Składnia (lub gramatyka) opisywana jest zwykle jako zgodna z ogólnym poziomem poznawczym. Niektóre dzieci są opóźnione pod względem zdolności do łączenia słów we frazy i zdania, jednak większość chłopców z zespołem wrażliwego chromosomu X ostatecznie uczy się mówić pełnymi zdaniami.

Pragmatyka (zdolności konwersacyjne) jest głównym obszarem zainteresowania w przypadku chłopców z zespołem łamliwego chromosomu X. Ubogi kontakt wzrokowy, mowa powtarzalna, kłopoty z trzymaniem się tematu oraz mówienie do siebie często charakteryzują próby konwersacyjne chłopców z zespołem łamliwego chromosomu X. W obszarze pragmatyki występują niektóre z elementów języka przypominającego język dzieci autystycznych, jednak chłopcy z zespołem łamliwego chromosomu X są zasadniczo pozytywnie nastawieni do nawiązywania kontaktów społecznych oraz wchodzenia w interakcje.

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Mowa i język u chłopców, i mężczyzn cierpiących na z. Kruchego X Źródło: program "Choroby rzadkie bez tajemnic" Na rozwój mowy oraz języka u chłopców i mężczyzn z zespołem łamliwego chromosomu X ma wpływ kilka czynników. Niektóre z tych czynników są szczególnie związane z występowaniem łamliwego chromosomu X. Powodują one, że wzorce mowy i języka u osób z łamliwym chromosomem X różnią się od mowy i języka osób, u których zaburzenia rozwojowe mają inne przyczyny, takie jak zespół Downa czy autyzm. Na mowę i język chłopców z zespołem łamliwego chromosomu X mają często wpływ różnice w strukturach fizycznych. Infekcje ucha, wrażliwość motoryki jamy ustnej oraz struktura podniebienia mogą być przyczyną problemów zarówno ze słuchem, jak i z mową. Wielu chłopców zaczyna mówić późno, ale większości w końcu się to udaje. Niektóre dzieci muszą korzystać z urządzeń wspomagających, które pomagają im komunikować się, gdy jeszcze nie mówią. Wielu badaczy informuje o problemach z przetwarzaniem bodźców słuchowych. Koncentracja, pamięć, przypominanie słów oraz sekwencjonowanie słuchowe wpływają często zarówno na rozumienie, jak i na posługiwanie się mową oraz językiem. Mowa może charakteryzować się nieprecyzyjną artykulacją, szybkim tempem oraz bezładnością – wszystkie te czynniki negatywnie wpływają na jej zrozumiałość. Dla głosu charakterystyczne są m.in. duża głośność, nietypowe wysokie dźwięki oraz chropowatość. Zasób słów rozumianych może być atutem młodszych chłopców z zespołem łamliwego chromosomu X, chociaż subtelności związane z wieloznacznością oraz pojęcia abstrakcyjne mogą stawać się przyczyną ich słabości, gdy staną się starsi. Zasób słów używanych jest często mniejszy od zasobu słów rozumianych – tacy chłopcy mogą zrozumieć więcej słów, niż używają. Składnia (lub gramatyka) opisywana jest zwykle jako zgodna z ogólnym poziomem poznawczym. Niektóre dzieci są opóźnione pod względem zdolności do łączenia słów we frazy i zdania, jednak większość chłopców z zespołem wrażliwego chromosomu X ostatecznie uczy się mówić pełnymi zdaniami. Pragmatyka (zdolności konwersacyjne) jest głównym obszarem zainteresowania w przypadku chłopców z zespołem łamliwego chromosomu X. Ubogi kontakt wzrokowy, mowa powtarzalna, kłopoty z trzymaniem się tematu oraz mówienie do siebie często charakteryzują próby konwersacyjne chłopców z zespołem łamliwego chromosomu X. W obszarze pragmatyki występują niektóre z elementów języka przypominającego język dzieci autystycznych, jednak chłopcy z zespołem łamliwego chromosomu X są zasadniczo pozytywnie nastawieni do nawiązywania kontaktów społecznych oraz wchodzenia w interakcje. Powrót do listy kategorii