Login:

Hasło:

- Artykuły
- Forum
- Czat
- Newsletter

Artykuł

Ogólna definicja rozwoju ontogenetycznego Hansa Thomae
Źródło: oprac.:Ewa Kondracka, Anna Kosecka

 Rozwój stanowi ciąg zmian pozostających między sobą we wzajemnym związku i występujących w sposób uporządkowany w określonych miejscach na kontinuum czasowym biegu życia jednostki.

 

Dla zrozumienia rozwoju podstawowe znaczenie ma sposób ujmowania pojęcia zmiany. Zmiana jest funkcją czasu  Z=f(c). Pojęciem zmiany rozwojowej obejmuje się na ogół zmiany jednokierunkowe, nieodwracalne, trwałe, autonomiczne tzn. spowodowane działaniem czynników tkwiących w całości lub dominującej części wewnątrz ewoluującego układu.

Zmiany rozwojowe mają charakter zarazem ilościowy i jakościowy, intraindywidualny i interindywidualny.

Dwa podejścia w ujmowaniu rozwoju:

·         Mechanistyczne – utożsamia rozwój ze zmianami, które są funkcją poprzedzających je zmiennych – czynników środowiskowych lub biologicznych. Właściwe dla tego podejścia teorie psychologiczne zakładają, że przedmiotem badań są dostępne obserwacji i możliwe do opisania, w sposób obiektywny, zmiany w zachowaniu. Rozwój psychiczny znaczy ciąg zmian w zachowaniu się. Przekładem mechanistycznego ujmowania rozwoju są koncepcje powstałe na gruncie behawioryzmu.

·         Organismiczne – zakłada systemowy (strukturalny) charakter zjawisk istniejących w procesie rozwoju. Pojęcie rozwój oznacza tu zmiany struktury i jej funkcji, polegające na przekształcaniu jej organizacji wewnętrznej oraz rodzące nowe właściwości i nowe funkcje. Powstałe na gruncie podejścia organismicznego koncepcje psychologiczne interesują się zmianami w zachowaniu, aby na ich podstawie wnioskować o procesach psychicznych i ich strukturach zakładając, że zmiany w tych strukturach leżą u podstaw obserwowanych zmian w zachowaniu.

 

 

 

Powrót do listy kategorii