Waga i zachowanie.

Artykuł

Waga i zachowanie.
Źródło: program "Choroby rzadkie bez tajemnic"

Zaburzenie łaknienia

Uważa się, że u podłoża charakterystycznego dla zespołu Pradera-Williego zaburzenia łaknienia/sytości leży nieprawidłowa czynność podwzgórza. Kompulsyjne objadanie się i obsesja na punkcie jedzenia zwykle pojawiają się przed 6 rokiem życia. Nieodparte pragnienie jedzenia ma charakter fizjologiczny i jest nie do odparcia. Trudno poddaje się kontroli i wymaga ciągłego czuwania.

Wyzwanie dotyczące zachowania prawidłowej masy ciała

Przymus jedzenia spowodowany nadmiernym apetytem komplikuje fakt niższego zużycia kalorii przez osoby z zespołem Pradera-Williego (zwykle 1000-1200 kcal dziennie w przypadku dorosłego) spowodowanego niską masą mięśniowa i brakiem aktywności ruchowej. Zaleca się stosowanie zrównoważonej diety niskokalorycznej bogatej w witaminy, jak również suplementację wapniem. Konieczne jest regularne ważenie oraz okresowa kontrola diety. Najlepszym planem posiłków i przekąsek jest taki plan, który rodzina lub opiekunowie mogą zastosować rutynowo i konsekwentnie. Kontrola masy ciała zależy od zewnętrznego ograniczenia pożywienia, w związku z czym konieczne może okazać się zamykanie na klucz kuchni czy miejsc przechowywania jedzenia. Dla zachowania odpowiedniej masy ciała i zdrowia istotne są również codzienne ćwiczenia fizyczne (wykonywane przez przynajmniej 30 minut).

Nie opracowano do chwili obecnej żadnego leku ani też zabiegu chirurgicznego, które wyeliminowałyby potrzebę ścisłego przestrzegania diety i nadzoru nad jedzeniem. Podawanie hormonu wzrostu, który zwiększa masę mięśniową i polepsza funkcjonowanie mięśni, może pozwolić na spożywanie większej liczby kalorii dziennie.

Zagadnienia związane z zachowaniem

Niemowlęta i małe dzieci z zespołem Pradera-Williego są typowo pogodne i kochające – problemy z zachowaniem występują u nich rzadko. Większość natomiast dzieci starszych oraz dorosłych z zespołem Pradera-Williego ma trudności z regulowaniem swojego zachowania, co objawia się trudnościami w adaptacji do zmieniających się warunków i nieoczekiwanych zmian. Początek problemów z zachowaniem zbiega się zwykle z początkiem hiperfagii (chociaż nie wszystkie zachowania problemowe związane są z jedzeniem), a nasilenie tych problemów osiąga szczyt w okresie dojrzewania i wczesnym okresie dorosłości. Najlepsze efekty w radzeniu sobie z tymi zachowaniami daje stworzenie codziennych rytuałów i określonego planu (struktury) dnia, twarde zasady i ostre granice, przerwy na odpoczynek oraz pozytywny system nagród. Leki psychotropowe, zwłaszcza inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, takie jak fluoksetyna czy sertrolina, są skuteczne w leczeniu objawów obsesyjno-kompulsywnych, perseweracji i huśtawek nastroju. Nierzadko u dorosłych występuje depresja. Epizody psychotyczne zdarzają się rzadko.

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Waga i zachowanie. Źródło: program "Choroby rzadkie bez tajemnic" Zaburzenie łaknienia Uważa się, że u podłoża charakterystycznego dla zespołu Pradera-Williego zaburzenia łaknienia/sytości leży nieprawidłowa czynność podwzgórza. Kompulsyjne objadanie się i obsesja na punkcie jedzenia zwykle pojawiają się przed 6 rokiem życia. Nieodparte pragnienie jedzenia ma charakter fizjologiczny i jest nie do odparcia. Trudno poddaje się kontroli i wymaga ciągłego czuwania. Wyzwanie dotyczące zachowania prawidłowej masy ciała Przymus jedzenia spowodowany nadmiernym apetytem komplikuje fakt niższego zużycia kalorii przez osoby z zespołem Pradera-Williego (zwykle 1000-1200 kcal dziennie w przypadku dorosłego) spowodowanego niską masą mięśniowa i brakiem aktywności ruchowej. Zaleca się stosowanie zrównoważonej diety niskokalorycznej bogatej w witaminy, jak również suplementację wapniem. Konieczne jest regularne ważenie oraz okresowa kontrola diety. Najlepszym planem posiłków i przekąsek jest taki plan, który rodzina lub opiekunowie mogą zastosować rutynowo i konsekwentnie. Kontrola masy ciała zależy od zewnętrznego ograniczenia pożywienia, w związku z czym konieczne może okazać się zamykanie na klucz kuchni czy miejsc przechowywania jedzenia. Dla zachowania odpowiedniej masy ciała i zdrowia istotne są również codzienne ćwiczenia fizyczne (wykonywane przez przynajmniej 30 minut). Nie opracowano do chwili obecnej żadnego leku ani też zabiegu chirurgicznego, które wyeliminowałyby potrzebę ścisłego przestrzegania diety i nadzoru nad jedzeniem. Podawanie hormonu wzrostu, który zwiększa masę mięśniową i polepsza funkcjonowanie mięśni, może pozwolić na spożywanie większej liczby kalorii dziennie. Zagadnienia związane z zachowaniem Niemowlęta i małe dzieci z zespołem Pradera-Williego są typowo pogodne i kochające – problemy z zachowaniem występują u nich rzadko. Większość natomiast dzieci starszych oraz dorosłych z zespołem Pradera-Williego ma trudności z regulowaniem swojego zachowania, co objawia się trudnościami w adaptacji do zmieniających się warunków i nieoczekiwanych zmian. Początek problemów z zachowaniem zbiega się zwykle z początkiem hiperfagii (chociaż nie wszystkie zachowania problemowe związane są z jedzeniem), a nasilenie tych problemów osiąga szczyt w okresie dojrzewania i wczesnym okresie dorosłości. Najlepsze efekty w radzeniu sobie z tymi zachowaniami daje stworzenie codziennych rytuałów i określonego planu (struktury) dnia, twarde zasady i ostre granice, przerwy na odpoczynek oraz pozytywny system nagród. Leki psychotropowe, zwłaszcza inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, takie jak fluoksetyna czy sertrolina, są skuteczne w leczeniu objawów obsesyjno-kompulsywnych, perseweracji i huśtawek nastroju. Nierzadko u dorosłych występuje depresja. Epizody psychotyczne zdarzają się rzadko. Powrót do listy kategorii