Login:

Hasło:

- Artykuły
- Forum
- Czat
- Newsletter

Artykuł

Z zagadnień psychologii prenatalnej.
Źródło: Anna Kosecka

Psychologia prenatalna to dział psychologii rozwojowej zajmujący się rozwojem człowieka  w okresie od poczęcia do narodzin.

 

·         Okres prenatalny rozwoju człowieka obejmuje trzy trymestry (każdy po trzy miesiące) albo dwa stadia: zarodkowe – od poczęcia do ósmego tygodnia oraz płodowe od dziewiątego tygodnia do narodzin.

 

·         Większość wad wrodzonych powstaje w pierwszym trymestrze rozwoju. Jest to okres intensywnej ontogenezy, w którym wrażliwość  na działanie szkodliwych czynników jest szczególna.

 

·         Do czynników szczególnie zaburzających prenatalny rozwój dziecka należą: narkotyki, alkohol, nikotyna, leki, promieniowanie, skażenie środowiska , stres i choroby matki. Negatywne przeżycia psychiczne matki drogą biochemiczną wpływają na pojawienie się problemów zdrowotnych dziecka oraz komplikują przebieg ciąży (utrzymujące się wymioty, zatrucie ciążowe), porodu (przedwczesny lub opóźniony) i laktacji ( brak pokarmu, trudności z wypływem mleka)

 

·         Dziecko już przed urodzeniem posiada specyficznie ludzkie cechy: poprzez zmysły odbiera różnorodne bodźce, selekcjonuje je, reaguje na nie w specyficzny sobie sposób, uczy się, nabywa pewne nawyki. Dziecko już na etapie rozwoju prenatalnego jest odrębne od matki, ukierunkowanym na rozwój, aktywne nie tylko psychoruchowo, ale także w kontaktach społecznych.

 

·         Uznanie dziecka przed urodzeniem za istotę ludzką jest wstępnym warunkiem rozpoznania  i zaspokojenia jego psychicznych potrzeb. Jest to warunek jego prawidłowego rozwoju. Rodzice już od poczęcia dziecka mogą czuć  się rodzicami dziecka, kształtować przywiązanie do niego.

 

 

Bibliografia:

 Przetacznik- Gierowska M. , Tyszkowa M. ( 2000)  Psychologia rozwoju człowieka, Warszawa, PWN.

Powrót do listy kategorii