Aktualności dotyczące sekretyny - zagadnienie bezpieczeństwa.

Artykuł

Aktualności dotyczące sekretyny - zagadnienie bezpieczeństwa.
Źródło: Bernrd Rimland Autism Research Review International Vol. 13, Nr 4/1999

KTA o/Gdańsk

Sekretyna jest powszechnie uważana jako wybitnie bezpieczna. W przeciągu wielu miesięcy od kiedy hormon sekretyny jest szeroko stosowany klinicznie nie opublikowano żadnych raportów wskazujących na znaczące efekty uboczne. Według naszej oceny, przez ostatnie dwa lata około 10.000 dawek secretiny zostało podanych wielu tysiącom autystycznych dzieci przez kilkuset lekarzy, z nielicznymi tylko, koniecznymi do odnotowania, efektami ubocznymi. Efektami ubocznymi, o których informowano, były w pierwszym rzędzie: wzrost nadpobudliwości (16%), stymulacji (5%) i agresywności (4%). Te problemy zazwyczaj zanikały w okresie krótszym niż tydzień (77%) , lub krótszym niż dwa tygodnie (90%). (Statystyka ta opiera się na 1089 ankietach).

W naszym kwartalniku (ARRI) z marca 1999 wspominaliśmy o dwuletnim chłopcu, któremu przytrafił się atak epilepsji w czasie dożylnego podawania sekretyny. To był pierwszy i jedyny napad u tego dziecka i trwał mniej niż minutę. Chłopiec szybko odzyskał przytomność i nie pojawiły się jakieś późniejsze efekty. Tutaj był to odosobniony przypadek, a przecież u ¼ do 1/3 wszystkich autystycznych dzieci mówi się o co najmniej jednym ataku w jakiejś sytuacji. Mimo to trudno oceniać znaczenie tego zdarzenia.

Ponadto słyszałem o dwóch potencjalnie niebezpiecznych reakcjach na dożylne podanie sekretyny i czuję, że powinienem zwrócić na to uwagę rodziców i lekarzy. W jednym przypadku siedmioletni chłopiec doświadczył 30 minutowego napadu epilepsji (grand mal) bezpośrednio po czwartym zastrzyku secretiny. Musiano przywracać chłopcu oddychanie. Chłopiec dobrze przyjął trzy wcześniejsze zastrzyki, z których każdy składał się z całej ampułki sekretyny Ferringa podawanej w 4 do 6 tygodniowych odstępach. Szczególnie zaniepokojona atakiem była matka dziecka, tym bardziej, że była zadowolona z efektów wcześniejszych iniekcji. Oboje, lekarz i matka donosili o stale postępującej poprawie zachowania i o braku kolejnych ataków epilepsji, już po czwartym zastrzyku. Na szczęście zrobiono go w dobrze wyposażonym gabinecie medycznym gdzie możliwe było udzielenie natychmiastowej pomocy. Przypuszcza się, ze przyczyną mogły być poważne problemy odpornościowe u ojca chłopca. Trzeci przypadek dotyczy pięcio- i pół letniego chłopca, który nie miał ataku, ale u którego zatrzymał się oddech i który musiał być reanimowany, w połowie 20 dniowego okresu, oddalonego o 10 dni od podania trzeciej całej ampułki sekretyny Ferringa. Po przeprowadzeniu testów na alergię podano mu jeszcze dwie następne dawki, ponieważ zachowanie i mowa dziecka po każdym zastrzyku poprawiały się w znaczący sposób. Najrzadziej zastrzyki były robione w odstępach pięciotygodniowych. Chłopiec nadal robi wspaniałe postępy, które jego matka przypisuje w ogromnym stopniu secretine: Jego szkoła donosi o rozwoju mowy czynnej i biernej i umiejętności motorycznych. Postęp oceniono na dwa i pół roku, chociaż nastąpił w czasie ośmiu miesięcy. Bez dyskusji, zmieniło to chłopcu cały świat.

Pojawianie się wspomnianych wypadków jest nieszczęściem i oczywiście musi spowodować ostrożność osób zainteresowanych podawaniem sekretyny, szczególnie kiedy jest wstrzykiwana dożylnie. Sekretyna, podawana IV (dożylnie), jest najczęściej stosowana w dawkach około 2 uncji klinicznych (CU) na kilogram wagi ciała i jak jest opisywane, okres poprawy u poddawanych temu leczeniu autystycznych osób przeciętnie trwa przez 4 do 6 tygodni. Sekretyna może być też podawana w małych dziennych miejscowych dawkach (podskórnych), podjęzykowych lub domięśniowych. Przypuszczalnie ryzyko efektów ubocznych jest znacznie niższe wtedy, gdy sekretyna jest podawana w dziennych dawkach. Repligen Company planuje umożliwienie podawanie sekretyny bezboleśnie, w małych dziennych dawkach.

Chociaż ilość osób, u których wystąpiły uboczne efekty jest nieznaczna, czuję, że jest ważne zwrócenie uwagi lekarzy, żeby postępowali rozważnie i byli dobrze przygotowani na nagłe przypadki, jakie mogą się pojawić. Jest możliwe, że opisywane problemy mogły nie być spowodowane sekretyną, ale paniką i stresem jakiego doświadcza dziecko, które jest przytrzymywane przez dorosłych, w czasie gdy wbijana jest igła dożylnego zastrzyku. Jest także całkiem możliwe, że dzieci, którym przydarzyły się ataki epilepsji czy bezdech były uczulone nie na podawaną sekretynę, ale raczej na zanieczyszczenia w produkcie. Świńska sekretyna (pozyskiwana ze śluzówki dwunastnicy świń) zawiera znaczny procent zanieczyszczeń, które nie są zidentyfikowane. To stanowi główną przyczynę, że położono nacisk na czystszą syntetyczną ludzką sekretynę, którą aktualnie testuje się w kilku prowadzonych badaniach naukowych.

Podczas naszej październikowej konferencji Defeat Autism Now (DAN), prezydent Repligenu, Walter Herlihy, przedstawił przekonywujące dane wskazujące na bezpieczeństwo sekretyny. Dane te będą zestawione i przedstawione FDA (Urzędowi Badania Leków i Żywności w USA) w celu uzyskania zgody na stosowanie sekretyny w autyzmie. Wśród omawianych badań nad sekretyną są próby kliniczne, gdzie 37 dorosłych pacjentów z chorobą wrzodową otrzymywało codziennie, przez 7 kolejnych dni sekretynę w ilości 7 CU/kg (dla porównania: przeciętnie w autyzmie podaje się jednorazowo 2 CU/kg w przedziałach 35 dniowych). Nie stwierdzono śladów zatrucia. W innych badaniach 8 dorosłych z chorobą wrzodową dostawało przez 10 dni 18 CU/kg sześć razy dziennie bez żadnych efektów ubocznych.

Chociaż, oczywiście, ostrożność przy stosowaniu sekretyny jest wskazana, to jednak nie istnieją żadne biomedyczne sposoby leczenia, które nie pociągałyby za sobą jakiegoś ryzyka. W Stanach Zjednoczonych zdarzają się przypadki zgonów jako nieszczęśliwe następstwo zażywania leków. Rocznie, w wyniku zażywania leków zapisanych przez lekarzy, umiera około 140.000 osób. Leki, które są rutynowo zapisywane dzieciom autystycznym, nie są oczywiście pozbawione ryzyka. Żadne leki nie są zatwierdzone przez FDA do stosowania w autyzmie i wszystkie niosą za sobą ryzyko ciężkich efektów ubocznych, włączając ataki epilepsji, bezdech, śpiączkę, zatrzymanie akcji serca, i inne objawy. Zamieniają one symptomy autyzmu na symptomy zatrucia lekami. Takie rozwiązanie nie jest satysfakcjonujące.

W moim odczuciu sekretyna, chociaż powszechnie określana jest jako lek, tak naprawdę nie jest lekiem w takim znaczeniu jak Ritalin i Prozac i tym podobne. Inaczej niż Ritalin i Prozac sekretyna jest integralną częścią normalnej, codziennej fizjologii organizmu, analogicznie jak witaminy, minerały i inne środki odżywcze. Podobnie jak środki odżywcze sekretyna jest podawana dla wspomagania normalnych funkcji organizmu. Z innej strony, leki są czynnikami blokującymi, obcymi dla organizmu, podawanymi aby stawały na przeszkodzie normalnym procesom. Oto, dlaczego leki są znacznie bardziej toksyczne niż witaminy, minerały czy hormony. Jestem przeświadczony, że zmiana stosowanej świńskiej sekretyny na bardziej czystą ludzką syntetyczną sekretynę, jak również udoskonalenie techniki podawania sekretyny (być może w małych dziennych dawkach podawanych inaczej niż dożylnie) poprawią już poprzednio doskonały wynik bezpieczeństwa. W międzyczasie, dopóki te nowe postacie sekretyny i nowe formy podawania nie będą naprawdę dostępne, stosowanie sekretyny powinno odbywać się pod kontrolą, tak by można było zabezpieczyć się przed powikłaniami, o których dotąd donoszono. Wszystkie przypadki możliwych powikłań powinny być opisywane przez lekarzy.

Tłumaczyła: Ewa Szmytkowska

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Aktualności dotyczące sekretyny - zagadnienie bezpieczeństwa. Źródło: Bernrd Rimland Autism Research Review International Vol. 13, Nr 4/1999 KTA o/Gdańsk Sekretyna jest powszechnie uważana jako wybitnie bezpieczna. W przeciągu wielu miesięcy od kiedy hormon sekretyny jest szeroko stosowany klinicznie nie opublikowano żadnych raportów wskazujących na znaczące efekty uboczne. Według naszej oceny, przez ostatnie dwa lata około 10.000 dawek secretiny zostało podanych wielu tysiącom autystycznych dzieci przez kilkuset lekarzy, z nielicznymi tylko, koniecznymi do odnotowania, efektami ubocznymi. Efektami ubocznymi, o których informowano, były w pierwszym rzędzie: wzrost nadpobudliwości (16%), stymulacji (5%) i agresywności (4%). Te problemy zazwyczaj zanikały w okresie krótszym niż tydzień (77%) , lub krótszym niż dwa tygodnie (90%). (Statystyka ta opiera się na 1089 ankietach). W naszym kwartalniku (ARRI) z marca 1999 wspominaliśmy o dwuletnim chłopcu, któremu przytrafił się atak epilepsji w czasie dożylnego podawania sekretyny. To był pierwszy i jedyny napad u tego dziecka i trwał mniej niż minutę. Chłopiec szybko odzyskał przytomność i nie pojawiły się jakieś późniejsze efekty. Tutaj był to odosobniony przypadek, a przecież u ¼ do 1/3 wszystkich autystycznych dzieci mówi się o co najmniej jednym ataku w jakiejś sytuacji. Mimo to trudno oceniać znaczenie tego zdarzenia. Ponadto słyszałem o dwóch potencjalnie niebezpiecznych reakcjach na dożylne podanie sekretyny i czuję, że powinienem zwrócić na to uwagę rodziców i lekarzy. W jednym przypadku siedmioletni chłopiec doświadczył 30 minutowego napadu epilepsji (grand mal) bezpośrednio po czwartym zastrzyku secretiny. Musiano przywracać chłopcu oddychanie. Chłopiec dobrze przyjął trzy wcześniejsze zastrzyki, z których każdy składał się z całej ampułki sekretyny Ferringa podawanej w 4 do 6 tygodniowych odstępach. Szczególnie zaniepokojona atakiem była matka dziecka, tym bardziej, że była zadowolona z efektów wcześniejszych iniekcji. Oboje, lekarz i matka donosili o stale postępującej poprawie zachowania i o braku kolejnych ataków epilepsji, już po czwartym zastrzyku. Na szczęście zrobiono go w dobrze wyposażonym gabinecie medycznym gdzie możliwe było udzielenie natychmiastowej pomocy. Przypuszcza się, ze przyczyną mogły być poważne problemy odpornościowe u ojca chłopca. Trzeci przypadek dotyczy pięcio- i pół letniego chłopca, który nie miał ataku, ale u którego zatrzymał się oddech i który musiał być reanimowany, w połowie 20 dniowego okresu, oddalonego o 10 dni od podania trzeciej całej ampułki sekretyny Ferringa. Po przeprowadzeniu testów na alergię podano mu jeszcze dwie następne dawki, ponieważ zachowanie i mowa dziecka po każdym zastrzyku poprawiały się w znaczący sposób. Najrzadziej zastrzyki były robione w odstępach pięciotygodniowych. Chłopiec nadal robi wspaniałe postępy, które jego matka przypisuje w ogromnym stopniu secretine: Jego szkoła donosi o rozwoju mowy czynnej i biernej i umiejętności motorycznych. Postęp oceniono na dwa i pół roku, chociaż nastąpił w czasie ośmiu miesięcy. Bez dyskusji, zmieniło to chłopcu cały świat. Pojawianie się wspomnianych wypadków jest nieszczęściem i oczywiście musi spowodować ostrożność osób zainteresowanych podawaniem sekretyny, szczególnie kiedy jest wstrzykiwana dożylnie. Sekretyna, podawana IV (dożylnie), jest najczęściej stosowana w dawkach około 2 uncji klinicznych (CU) na kilogram wagi ciała i jak jest opisywane, okres poprawy u poddawanych temu leczeniu autystycznych osób przeciętnie trwa przez 4 do 6 tygodni. Sekretyna może być też podawana w małych dziennych miejscowych dawkach (podskórnych), podjęzykowych lub domięśniowych. Przypuszczalnie ryzyko efektów ubocznych jest znacznie niższe wtedy, gdy sekretyna jest podawana w dziennych dawkach. Repligen Company planuje umożliwienie podawanie sekretyny bezboleśnie, w małych dziennych dawkach. Chociaż ilość osób, u których wystąpiły uboczne efekty jest nieznaczna, czuję, że jest ważne zwrócenie uwagi lekarzy, żeby postępowali rozważnie i byli dobrze przygotowani na nagłe przypadki, jakie mogą się pojawić. Jest możliwe, że opisywane problemy mogły nie być spowodowane sekretyną, ale paniką i stresem jakiego doświadcza dziecko, które jest przytrzymywane przez dorosłych, w czasie gdy wbijana jest igła dożylnego zastrzyku. Jest także całkiem możliwe, że dzieci, którym przydarzyły się ataki epilepsji czy bezdech były uczulone nie na podawaną sekretynę, ale raczej na zanieczyszczenia w produkcie. Świńska sekretyna (pozyskiwana ze śluzówki dwunastnicy świń) zawiera znaczny procent zanieczyszczeń, które nie są zidentyfikowane. To stanowi główną przyczynę, że położono nacisk na czystszą syntetyczną ludzką sekretynę, którą aktualnie testuje się w kilku prowadzonych badaniach naukowych. Podczas naszej październikowej konferencji Defeat Autism Now (DAN), prezydent Repligenu, Walter Herlihy, przedstawił przekonywujące dane wskazujące na bezpieczeństwo sekretyny. Dane te będą zestawione i przedstawione FDA (Urzędowi Badania Leków i Żywności w USA) w celu uzyskania zgody na stosowanie sekretyny w autyzmie. Wśród omawianych badań nad sekretyną są próby kliniczne, gdzie 37 dorosłych pacjentów z chorobą wrzodową otrzymywało codziennie, przez 7 kolejnych dni sekretynę w ilości 7 CU/kg (dla porównania: przeciętnie w autyzmie podaje się jednorazowo 2 CU/kg w przedziałach 35 dniowych). Nie stwierdzono śladów zatrucia. W innych badaniach 8 dorosłych z chorobą wrzodową dostawało przez 10 dni 18 CU/kg sześć razy dziennie bez żadnych efektów ubocznych. Chociaż, oczywiście, ostrożność przy stosowaniu sekretyny jest wskazana, to jednak nie istnieją żadne biomedyczne sposoby leczenia, które nie pociągałyby za sobą jakiegoś ryzyka. W Stanach Zjednoczonych zdarzają się przypadki zgonów jako nieszczęśliwe następstwo zażywania leków. Rocznie, w wyniku zażywania leków zapisanych przez lekarzy, umiera około 140.000 osób. Leki, które są rutynowo zapisywane dzieciom autystycznym, nie są oczywiście pozbawione ryzyka. Żadne leki nie są zatwierdzone przez FDA do stosowania w autyzmie i wszystkie niosą za sobą ryzyko ciężkich efektów ubocznych, włączając ataki epilepsji, bezdech, śpiączkę, zatrzymanie akcji serca, i inne objawy. Zamieniają one symptomy autyzmu na symptomy zatrucia lekami. Takie rozwiązanie nie jest satysfakcjonujące. W moim odczuciu sekretyna, chociaż powszechnie określana jest jako lek, tak naprawdę nie jest lekiem w takim znaczeniu jak Ritalin i Prozac i tym podobne. Inaczej niż Ritalin i Prozac sekretyna jest integralną częścią normalnej, codziennej fizjologii organizmu, analogicznie jak witaminy, minerały i inne środki odżywcze. Podobnie jak środki odżywcze sekretyna jest podawana dla wspomagania normalnych funkcji organizmu. Z innej strony, leki są czynnikami blokującymi, obcymi dla organizmu, podawanymi aby stawały na przeszkodzie normalnym procesom. Oto, dlaczego leki są znacznie bardziej toksyczne niż witaminy, minerały czy hormony. Jestem przeświadczony, że zmiana stosowanej świńskiej sekretyny na bardziej czystą ludzką syntetyczną sekretynę, jak również udoskonalenie techniki podawania sekretyny (być może w małych dziennych dawkach podawanych inaczej niż dożylnie) poprawią już poprzednio doskonały wynik bezpieczeństwa. W międzyczasie, dopóki te nowe postacie sekretyny i nowe formy podawania nie będą naprawdę dostępne, stosowanie sekretyny powinno odbywać się pod kontrolą, tak by można było zabezpieczyć się przed powikłaniami, o których dotąd donoszono. Wszystkie przypadki możliwych powikłań powinny być opisywane przez lekarzy. Tłumaczyła: Ewa Szmytkowska Powrót do listy kategorii